Vinkeveen-weekeinde van eline & olivier

Terwijl de wind bleef aantrekken, daalde de tempratuur. Misschien daarom ook wel een wijs besluit van de United 4 om de wedstrijden af te lassen. Het zou gewoon niet verantwoord zijn om met zoveel boten en deze kou het water op te gaan. Hè balen, daar ging een weekend trainen en wedstrijden varen met het nationale Engelse team en topcoach Dave Hivey. Of toch niet?Gelukkigwerd er door de Feva klasse-organisatie alsnog een alternatief bedacht.Dit was wat hartstikke leuk,omdat de Engelsen dan alsnog naar Nederlands zouden komen en iedereen hopenlijk heel veel zou van hen zou kunnen leren. Vrijdagochtend stonden er dus al een paar Nederlandse teams lekker vroeg op te tuigen bij de Vinkeveense plassen. Na wat gepuzzeld te hebben met de routebeschrijving en een paar telefoontjes later hadden de Engelsen het uiteindelijk ook gevonden. Deze begonnen meteen heel serieus hun boten af te laden zonder ook maar een blik te werpen op de stroopwafels van het Nederlandse ‘welkomstcomité’.Naja, niet erg des te meer er voor ons overbleven.Nadat iedereen zich klaar had gemaakt volgde een snelle voorbespreking van de Engelsen. Wat wel even wennen was aangezien Dave redelijk snel doorratelde en zich vooral richtte naar zijn eigen team. Ik was eerst ingepland als reserve omdatOlivier geen vrij kon krijgen van school. Maar (gelukkig) doordat iemand anders ziek was kon ik toch gaan varen, samen met Saskia. Het waaide stevig maar vooral de vele vlagen en winddraaiingen maakte het lastig om te varen. Gelukkig werd besloten om na een stuk of vijf korte wedstrijden al naar de kant te gaan, omdat het toch best heftig was. Dit weerhield Dave er echter niet van om een anderhalf uur lange nabespreking te houden en zo een beetje de gemiste zeiltijd probeerde in te halen.In de avond was het plan om de Engelsen iets van Amsterdam te laten zien, we begonnen daarom in een Chinees restaurantje midden in het centrum, na gezellige gesprekken aan tafel over loempia’s, sambal en Nederlandse liedjes, liepen we langs de grachten en via de wallen naar de Dam. Wat nogal een schokkende indruk achterliet bij de Engelse en jongere zeilers. Maar waar de wandeling gelukkig wel eindigde bij een grootste kermis op de Dam.Zaterdagochtend: het programma was rustig beginnen, misschien nog wat trainen en dan in de middag wedstrijdjes doen. Daan en Roos, Jip en Max en Olivier en ik, waren ook nog eens verkozen om in de ochtend mee te doen met het Engelse team, wat heel leuk en leerzaam was. Het waaide iets zachter dan vrijdag, maar toch nog steeds wel iets van 13-15 knopen. De eerste twee wedstrijden gingen desondanks best goed. We eindigde de eerste wedstrijd op een vijfde plek, en de tweede, na een domme fout, nogmaals op de vijfde plek. Na een lunch op de kant, waar tot mijn verbazing alleen maar zakken chips, chocola en nog niet afgebakken broodjes uit de Engelse tonnetjes kwamen, was het in de middag tijd voor nog twee wedstrijden. Deze wedstrijdengingenhelaas wat minder goed. Zo voeren we de laatste wedstrijd bijvoorbeeld bijna over de spreaderboei heen. Dit eindigde in een rommelig rondje en een negende plek. We waren best tevreden over deze dag: een zesde plek totaal, tweede Nederlander en een Engels team achter ons.De zondag was echt het tegenovergestelde weer, lekker zonnetje en nul wind. De voorspellingen zeiden ook niet veel goeds en het zou de hele dag zeker niet harder gaan waaien dan 3 knopen. Na een ochtend vol met theorie, rugby en darten werd uiteindelijk toch het signaal gegeven dat we gingen varen. Met veel tegenzin dan toch weer mijn pak aangetrokken en langzaam dobberend naar de startlijn gevaren met het vooruitzicht dat we toch wel weer naar de kant zouden worden gestuurd. Maar nee, de wedstrijdleiding had besloten om toch, deels ter oefening, te gaan starten. Dit werden er uiteindelijk zelfs twee. Ondanks het feit dat ik naar mijn idee veel beter kan varen met wat hardere wind, ging het echt verrassend goed. Iedereen wilde gaan lag bij het startschip en door een onhandigheid eindigdewe uiteindelijk ergens midden op de startlijn vanwaar we gelukkig een mooie vrije start had en zelfs tweede bij de bovenboei kwam! Okee dit was niet verwacht, maar goed rustig doorvaren dan maar en zo stil mogelijk zitten. En ja hoor we finishten ook tweede, achter de twee Engelse meisjes!En nog een wedstrijd, in ons achterhoofd houdend wat Dave had gezegd over een transit>>merktekens op de kant, probeerde we weer een vrije start te krijgen. Wat aardig lukte zeker omdat iedereen een beetje bang gemaakt leek te zijn door de zwarte vlag. Dit keer derde bij de bovenboei. We wisten nog een boot in te halen en eindigde daardoor weer op een mooie tweede plek. Een perfecte dag, goed gezeild en prachtig weer.Rustig aftuigen en omkleden, beseffen dat je zonnebrand bent vergeten te smeren en vervolgens te horen krijgen dat je eerste Nederlander bent en dus daardoor geselecteerd bent voor de Crown Cup in Tsjechië, jeaah! We hadden niet verwacht dat we Daan en Roos nog zouden inhalen, aangezien zij zaterdag elke wedstrijd voor ons waren geëindigd, maar het kon dus wel, weliswaar met maar één puntje verschil. Met een totaal vierde plek, net buiten de prijzen dus, werd hetopeens een stuk leuker. Al met al dus zeker een geslaagd weekend en bij deze dankaan de klasse-organisatie die in zo’n korte tijd toch nog een alternatief hebben bedacht.Eline en Olivier Tan -NED 3469